144 sonuçtan 1-16 arası gösteriliyorEn yeniye göre sıralandı
Aşını, ekmeğini yediğim, İLK GÖREV YERİM, çalışkan, zeki,girişimci, ilmi, okumayı ve öğrenmeyi seven, VATAN ve BAYRAK dendiği zaman bütün suların durduğu memleketin köşesidir o köy. Cumhuriyet öncesi Müderrislerinin, günümüzde 500’ün üzerinde doktoru, öğretim üyelerinden bahsedilen ilim erbablarının yuvasıdır Arslanköy
Alya okula giderken her şeyin aynı olduğunu sanır.
Sınıf, sıra, arkadaşlar…
Ama o gün, kimse eskisi gibi bakmaz.
Kimse bir şey söylemez.
Sessizlik konuşur.
Her hikâye bir adımla başlar, cesaretle tamamlanır. Bu macerada beş farklı dünyanın yolcusu bir araya gelip hem ormanı hem birbirini hem de kendi içindeki ışığı tanıdı.
Dağların kalbinde cesaret, ateşin içinde yürek, gölgenin ardında doğruluk ve suyun derinliğinde merhamet…
Tunga, Ayperi, Aybar, Barlas ve Suna’nın maceraları seni hayal dolu bir yolculuğa çıkaracak. Her hikâyede, cesur yüreklerin dünyayı nasıl değiştirebileceğini anlatıyor.
Işığın cesaretin ve iyiliğin peşine düşmeye hazır mısın?
Okul; onun geleceğinin şekilleneceği, hayallerine giden yolun ruhsatını vereceği en önemli yerdi. Onu en iyi anlayan, uyuyana kadar ona ninniler söyleyen, hayalleriydi. Yine o hayallerden birinde okul kapısından içeri girdi, sınıfları dolaştı… Okulun arka bahçesinde, bir kenara atılmış, ziyan olmasın diye kışın yakmak için bekletilen budanmış ağaç dalları hâlâ aynı yerde duruyordu. Bir dalın üzerine bastı, kuruyan dal kendisi gibi narin bir eda ile sessizce kırıldı. Dalların kırılmadan önceki hâllerini, ağaçtayken nasıl yeşil olduklarını, meyve verdiklerini, şimdi ise üzerlerine basınca nasıl da kırıldıklarını düşündü.
Dünyayı keşfe çıkmıştı bu sabah bir ufacık kurşun.
Bugün buradaydı yalın bir at üzerinde koşuyor,
Saçları savruluyordu rüzgârda.
Duydum ki sağda solda
Beni soruyormuşsun
Ne haldeyim, neredeyim
Merak ediyormuşsun
Duvarlar soğumuş, sokak puslanmış
Yüreğinden sızı düşmüş her yere
Kaldırımlar yine senle ıslanmış
Gözlerinin izi düşmüş her yere
Say ki adın deniz olsun
Ben sende yorgun balıkçı
Kırık dökük bir sandal
Eskimiş iki kürek
Ha bir de yanımızda olsun
Uslanmayan şu yürek
Say ki hava güneş, vakit er
Yine deme sakın “el âlem ne der”
Sen beni bilmezsin
Ben kendimi bilmezken
Kırmızıyım beyazım
Karayım bazen
Elinizde tuttuğunuz bu kitap, görünen dünyanın ince kabuğunu aralamaya cesaret eden öykülerden oluşuyor.
Metafizik, yalnızca açıklanamayan olayların alanı değildir; aynı zamanda insanın kendi içindeki karanlıkla, bilinmezlikle ve varoluş sorularıyla yüzleşmesidir. Gerilim ise bu yüzleşmenin nabzıdır.
Bir kitabı elinize aldığınızda; dili, kurgusu, anlatısı, içeriği, okuduğunuzda ne gibi duygular hissettireceği ve belki de en önemlisi sizde ne gibi etki bırakacağı kuşkusuz çok önemli.
Sevdalı bir yağmurda buldum seni,
Ilık sonbahar mevsiminde
İliklerime kadar ıslattığın kalbimdi.
Şimdi nereye baksam
Yüreğimde senden kalan
Yağmur düşleri.
Bu kitap, susarak büyüyen acıların ve dua gibi fısıldanan umutların içinden doğdu.
Bir babanın ardından kalan boşluk, bir eşin omzunda bulunan güç, bir kadının yarım kalmış ama vazgeçmemiş hikâyesi satırlara dönüştü.
BİR KADININ YÜREĞİNDEN – Yarım Kalan Hikâyeler,
Bir hikâyenin bir eşiği vardır.
Sera, kendi geçmişinin kapısında;
Aras, hatırlamadığı bir kaderin tam ortasında duruyordu.
Birbirlerini ilk kez değil belki yüzlerce kez bulmuşlardı ama her seferinde aynı yerden kırıldılar.
Aşk, bazen bir başlangıç değil tamamlanamayan bir döngüdür.
Ve bazen ruhlar birbirini tanır akıl tutulur.
Aras ve Sera’nın sessiz çığlığı…
Çünkü o yıllarda ne kılıçlar pulluklara döndü, ne de mızraklar tırmıklara. Bir ülkenin ölüm kalım mücadelesi verdiği, Türklerin değirmen yöresinden elde ettiği ekmeği katıksız yediği yıllardı. Emperyalizmin ahtapot gibi sardığı vatanın varoluş mücadelesi verdiği bir dönemdi. Anadolu’da yaşamanın da elbet bir bedeli olmalıydı. Acıyı her devirde olduğu gibi emperyalizm değil yine halklar çekiyordu.
