Roman Kitapları

Okul; onun geleceğinin şekilleneceği, hayallerine giden yolun ruhsatını vereceği en önemli yerdi. Onu en iyi anlayan, uyuyana kadar ona ninniler söyleyen, hayalleriydi. Yine o hayallerden birinde okul kapısından içeri girdi, sınıfları dolaştı… Okulun arka bahçesinde, bir kenara atılmış, ziyan olmasın diye kışın yakmak için bekletilen budanmış ağaç dalları hâlâ aynı yerde duruyordu. Bir dalın üzerine bastı, kuruyan dal kendisi gibi narin bir eda ile sessizce kırıldı. Dalların kırılmadan önceki hâllerini, ağaçtayken nasıl yeşil olduklarını, meyve verdiklerini, şimdi ise üzerlerine basınca nasıl da kırıldıklarını düşündü.

Hayat parşömenine eylemleriyle ömür dairesini çizerken; insan, özün perdelerini aralamaktadır. Her yaşadığı tıpkı bir kazı gibi hakkaniyetini biraz daha açığa çıkartarak kendisi ile tanışma yolculuğudur. İstedikleri ve istemedikleri arasında gidip gelirken olanın onu götüreceği adreste bulur kendisini, bilinmezliğe açılan kapıdan cesaretle adımını içeriye attığında ancak ölümün yaşama bağlanan bir solucan deliği olduğunu idrak eder! Sonrasında yaşam ve ölüm bir inci kadar küçük ve değerli gelir. Kendisinden kurtulmuş birini kendinden çıkaramazsınız! Zira o tüm evrenin tamamı ve yokluğun siması olmuştur!